खेळ

April 3, 2006 at 6:40 pm | Posted in Uncategorized | 1 Comment

तसे पाहिले तर…केवळ भ्रमातच होतो आपण आजवर;
‘माकडाचे माणूस होता आले’ म्हणून.
पण शेवटी…सत्य एवढंच….

पूर्वजांच्या पूण्यसंचितानं म्हणा;
की स्वकर्तुत्वानं….
फक्त मूठभर लोकांनाच ‘मदारी’ होता आलं;
इतर केवळ ‘माकडं’च राहिली.

तशी दिसत नाही कुणालाच…
आमच्या गळ्यात असलेली अदृश्य दोरी;
आणि इशाऱ्यांवर नाचणारे पाय…

तरीही शेवटी… सत्य एवढंच…
आजवर केवळ भ्रमातच होतो आपण;
‘माकडाचे माणूस होता आले’ म्हणून.

सुमति वानखडे

Advertisements

1 Comment »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. सा-या कविता छान आहेत. आपल्या उपक्रमाला शुभेच्छा.


Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.
Entries and comments feeds.

%d bloggers like this: